أنا زى ما أنا

الشاعر..هاني أدم عيد ميلاد واد كان بيكبر كل سنه سنتين تلاته فضلت الدنيا بعنادها تقتل الحلم بغتاته تم أربعين و الشعر طقطق من البياض و لا حيلته غير فدان وجع و قيراط عناد #٤٥_سنه فات من ليالى العمر ياما و إللى فاضل مش كتير يمكن ساعات أو ذكريات يمكن شهور أو كام سنه و أنا لسه على عهد إللى علمنى الغنا زجال و عامل نفسه ناظر مدرسه كان لما بيطبطب عنيف و كان حنين لو قسا أنا أبويا لو كان لسه عايش مكانش هيفوت مناسبه كانت أجندته فاكره كل الموجودين كانت إبتسامته بتزرع الشوق و الحنين كانت عنيه بتبص بصه ما تتنسيش بتقول لكل تلامذته قبل الأساتذه الحب له فى القلب لذه و فى المشاعر دندنه يمكن مقصر مع إللى منى قصر إيد أو يمكن قلة حيله و حبسه و كتر هموم لكن إللى فى قلبى بيحلف بمرارة العاجز لو كان موجود مليون حاجز أنا زى ما أنا أنا الكبير إللى الزمن لو جه عليه ما بيكسرهوش و أنا إللى مهما الكل داس على جرحى ما بينزفش دم إجمد يا عم ده لسه فاضل كام سنه و فى ناس بتستنى إبتسامتك و ناس بتتمنى فى إهانتك و ناس بتحلم تكسرك إمسك زمام نفسك بحرفين مرحمه و إفضل لآخر الملحمه واقف فى عز الدنيا ما بترفع عليك مليون قضيه أصل البنيه بتتسند على كلمه منك و الواد بيعشق ضحكتك و يبل ريقه بكام قصيده أبوه عصر فيهم أشجانه إجمد عشانه و عشانها و عشان عيب عليك متكونش راجل للنهايه و الجته لو سابت مكانها و رفرفت لازم تسيب مليون علامه كان ياما كان كان يوم هنا شاعر ما يعرفش الرياء لا يخاف من ظالم و لا يتهز فى يوم من داء سرطان عنيد خد كل جرعه عشان يتوب من هوى محبوب من كام سنه أنا زى ما أنا #هانى_آدم